„Świadczenia związane z pracą” dla potrzeb rekrutacji od 24 grudnia 2025 r.

Osoba ubiegająca się o zatrudnienie na danym stanowisku otrzymuje od pracodawcy informację o wynagrodzeniu, o którym mowa w art. 18^3c § 2 ustawy kodeks pracy. Wynagrodzenie obejmuje wszystkie składniki wynagrodzenia, bez względu na ich nazwę i charakter, a także inne świadczenia związane z pracą, przyznawane pracownikom w formie pieniężnej lub w innej formie niż pieniężna.

Podobne brzmienie wynika m.in. z przepisów Rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 08.01.1997 r. w sprawie szczegółowych zasad udzielania urlopu wypoczynkowego, ustalania i wypłacania wynagrodzenia za czas urlopu oraz ekwiwalentu pieniężnego za urlop, zwane dalej rozporządzeniem urlopowym. Wynagrodzenie za czas urlopu wypoczynkowego, ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia i innych świadczeń ze stosunku pracy (§ 6). 

Przepisy nie definiują pojęcia „wynagrodzenia” ani „innych świadczeń związanych z pracą czy innych świadczeń ze stosunku pracy”. Przez wynagrodzenie za pracę należy uznać świadczenie obowiązkowe o charakterze przysparzająco-majątkowym, ustalane odpowiednio do rodzaju, ilości i jakości pracy, wypłacane okresowo w zamian za wykonaną przez pracownika pracę w ramach wiążącego go z pracodawcą stosunku pracy. Wynagrodzenie to nazwa różnych wypłat dokonywanych przez pracodawcę na rzecz pracownika, w tym obowiązkowego wynagrodzenia zasadniczego określonego stawką miesięczną, godzinową lub akordową, wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych czy w porze nocnej oraz innych składników płacowych m.in. dodatku stażowego, funkcyjnego i motywacyjnego, premii regulaminowych czy prowizji, nagród jubileuszowych przewidzianych w przepisach płacowych obowiązujących u pracodawcy (art. 78 w zw. z art. 22 § 1 K.p.) (por. uchwała 7 sędziów, zasada prawna z 30 grudnia 1986 r. sygn. akt III PZP 42/86, OSNP 1987/8/106; wyrok SN z 8 kwietnia 2008 r. sygn. akt I BP 44/07, OSNP 2009/17-18/224; wyrok SN z 15 października 2015 r. sygn. akt II PK 260/14, M.P.Pr. 2016/2/84-89.
Przez inne świadczenia związane z pracą lub ze stosunkiem pracy należy rozumieć takie świadczenia, które nie są ekwiwalentem za pracę, gdyż nie spełniają warunków kodeksowych i definicyjnych wynagrodzenia za pracę, lecz mają ścisły związek ze stosunkiem pracy, jeżeli przysługują na mocy przepisów powszechnych lub wewnątrzzakładowych. Do świadczeń takich zaliczyć można m.in. gwarantowane w umowie o pracę wypłaty, nie związane z wykonywaną pracą a będące zwrotem wydatków za „dojazd do pracy”, tzw. premia frekwencyjna, której wypłata następuje nie bezpośrednio w związku z wykonywaną pracą lecz obecnością pracownika w pracy.
Powyższe wynika z orzecznictwa Sądu Najwyższego m.in.: wyrok SN z 14 lutego 2018 r. sygn. akt I PK 354/16, BSN-IPiUS 2018/1/33 oraz z 25 sierpnia 2004 r. sygn. akt I PK 570/03. Do takich świadczeń zaliczyć można również odprawę emerytalno-rentową czy odprawę ekonomiczną z tytułu zwolnień grupowych. Dane świadczenie z tej kategorii musi mieć charakter obowiązkowy (por. wyrok SN z dnia 21 stycznia 2015 r. sygn. akt II PK 56/14, M.P.Pr. 2015/12/618-619).

Pomocnym mogą być również wyjaśnienia Głównego Urzędu Statystycznego (objaśnienia do druków Z-03 i Z-06).

Zgodnie z powyższymi wyjaśnieniami, uważam, że do „innych świadczeń związanych z pracą” nie należy zaliczać świadczeń uznaniowych, nieobowiązkowych takich jak możliwość przystąpienia pracownika na korzystnych warunkach do ubezpieczenia grupowego, pakietów medycznych, kart multisport. Świadczeniami takimi nie będą wypłaty ze środków zgromadzonych na koncie Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych. Oznacza to, że pracodawca nie ma obowiązku podawania takowych informacji osobie ubiegającej się o zatrudnienie. Dobrowolne (nie obowiązkowe) wskazanie tego rodzaju świadczeń będzie jednak o tyle korzystne dla obu stron odnośnie podjęcia decyzji o nawiązaniu stosunku pracy.

Wyjaśnienia Departamentu Prawa Pracy z 2011 r. uwzględniające stanowisko przedstawione przez Ministerstwo Sprawiedliwości.
(…) podkreślić należy, że świadczenia socjalne nie mają charakteru wynagrodzenia, a zatem należności ze stosunku pracy. Pomoc socjalna ma bowiem charakter uznaniowy ze względu na obowiązek stosowania przy jej przyznawaniu poza wynagrodzeniowych, wyłącznie socjalnych kryteriów, zawartych w art. 8 ust. 1 ustawy o ZFŚS (…). Zdaniem Ministerstwa Sprawiedliwości, właściwego do zajmowania stanowiska w sprawie stosowania przepisów k.p.c., należności wymienione w art. 881 § 2 k.p.c. nie mają charakteru socjalnego. Przemawia to za tym, że świadczenia socjalne nie powinny być traktowane jako świadczenia związane ze stosunkiem pracy w rozumieniu ww. przepisów k.p.c. Nie stanowią one bowiem ekwiwalentu za wykonaną pracę, nie zależą od wyników pracy, jak np. udział w zyskach pracodawcy.

Stanowisko Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z 7 marca 2016 r.
(…) podkreślić jednak należy, że świadczenia socjalne nie mają charakteru wynagrodzenia, a zatem należności ze stosunku pracy. Pomoc socjalna ma bowiem charakter uznaniowy ze względu na obowiązek stosowania przy jej przyznawaniu pozapłacowych, wyłącznie socjalnych kryteriów, zawartych w art. 8 ust. 1 ustawy o ZFŚS (…).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z 27 lutego 2018 r.  sygn. akt II SA/Bd 1181/17 wyjaśnił że:  (…) do katalogu składników wynagrodzenia i innych świadczeń wynikających ze stosunku pracy nie zalicza się świadczeń z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (…).

Wyjaśnienia Głównego Inspektoratu Pracy z 14 czerwca 2023 r. w związku z informacją o warunkach zatrudnienia
(…) pracodawca będzie zatem informował pracownika o takich składnikach wynagrodzenia, których przesłanki nabycia i wysokość nie są zależne od woli stron stosunku pracy, ale wynikają z regulacji powszechnie obowiązujących albo wewnątrzzakładowych. Natomiast przekazywana przez pracodawcę informacja o warunkach zatrudnienia nie obejmuje kwestii prowadzenia przez pracodawcę działalności socjalnej finansowanej i organizowanej na podstawie odrębnych przepisów o ZFŚS. Ze względu bowiem na pomocowy, a zatem pozapłacowy charakter i przeznaczenie świadczeń finansowanych w ramach działalności socjalnej z zakładowego funduszu świadczeń socjalnych (wynikających ze stosowania wyłącznie socjalnych kryteriów przy ich przyznawaniu) świadczenia socjalne nie są elementem stosunku pracy i nie mają charakteru należności ze stosunku pracy.

CDN …..